ورود

ثبت نام

ورود

ثبت نام

دنیای 1 درصد

به نام خداوند یکتا

در مقاله قبل بیان شد که جهان مادی 1 درصد از واقعیتی است که وجود دارد و 99 درصد فضای اشیاء مادی حتی فیزیک و جسم ما را فضای خالی شکل می دهد البته این فضا خالی نیست و با شعور و آگاهی پر شده است.

بگذارید به مطلب دیگری اشاره کنم. بر اساس یافته های فیزیک، همه چیز در این دنیا از نور ساخته شده است. البته فرکانس چشم ما تعریف مشخصی از نور دارد زیرا فقط طیف معینی از نور برای ما قابل درک و مشاهده است. چشم ما فقط قادر به دیدن سطحی از نور است که بین ماوراء بنفش و مادون قرمز باشد اما  این موضوع فقط به دلیل تنظیم خاص فرکانس چشم ما است در حالی که همه چیز در این عالم از نور ساخته شده است.

جالب است که خداوند نیز در قرآن می فرماید: «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» (نور/35) خداوند نور آسمان ها و زمین است.

خداوند هر لحظه در همه عالم جاری و حاضر است و برترین جلوه نور خود را در وجود انسان به عنوان اشرف مخلوقات خود قرار داده است. حقیقت وجودی ما نیز همین نور الهی است که در درون ما به ودیعه گذاشته شده است. اما زمانی که ما بر روی 1 درصد فیزیکی خود و پیرامون متمرکز می شویم، عملا با پوشش قرار دادن بر نور وجودی خویش، درخشش این نور را کم سو می کنیم.

این نور بی نهایت و خاموش نشدنی در دورن ما همان نور عشق است و خداوند منبع عشق بی نهایت در جهان هستی است. زمانی که ما به جهان 1درصد قابل مشاهده اصالت می دهیم در ما اندیشه ها و احساساتی ایجاد می کند که همچون پارچه ای ضخیم منبع درونی عشق را می پوشاند و مانع درخشش آن می گردد.

هر گاه ما درگیر افکار و احساساتی از جنس ، نفرت، کینه، حسادت، خشم، اندوه، ترس و… می شویم در واقع لایه ای بر پوشش نور درونی مان می افزاییم و بیشتر در عالم تاریکی که همان جهان 1 درصد است فرو می رویم و منشأ این تاریکی همان توجه افراطی به جهان یک درصد است.

در حالی که ما قبل از ورود به این دنیا، عشق خالص بوده ایم و بعد از خروج از کالبد فیزیکی نیز عشق مطلق را تجربه خواهیم کرد.

همه موانع عشق و نور در اصالت دادن به عالم ماده است. برای درک این مطلب بیایید تصور کنیم که می دانیم امروز آخرین روز عمرمان است و فردا ارتباط ما با جهان مادی قطع خواهد شد.

واقعا در این صورت چقدر به اطرافیان خود بیشتر عشق خواهیم ورزید؟ آیا دیگر برایمان مهم خواهد بود که دیگران در مورد ما چه می گویند یا چه می اندیشند؟ آیا جایی برای حسادت و کینه خواهد ماند؟ آیا حاضر خواهیم بود ساعت ها از زمان خود را صرف قضاوت کردن و سخن گفتن در مورد دیگران بگذرانیم؟

تنها با یک فرض جدا شدن از عالم فیزیک بسیاری از افکار و احساسات منفی که همچون غباری سنگین، نور عشق وجود ما را کم سو کرده است از بین خواهد رفت.

آیا متذکر این نکته شدید که منشأ همه این افکار و احساسات منفی و آزار دهنده مناسبات فیزکی ما و اصالت دادن به آن است؟

نکته جالب و بسیار مهم این است که زندگی مادی ما یا همان جهان 99 درصد تابعی از میزان غلبه نور یا تاریکی در درون ما است.

هر چه موانع نور یا همان احساسات و افکار منفی بیشتر در درون ما تاریکی ایجاد کند، انعکاس آن در زندگی مادی ما به صورت افسردگی، بیماری، شکست ،شرایط دشوار و … بروز می کند و هر چه بیشتر موفق شویم این موانع را بزداییم و به عشق مطلق یعنی همان نور خداوند در درون مان اجازه درخشش بدهیم، انعکاس آن را در قالب شادی، آرامش، تندرستی، موفقیت و … تجربه خواهیم کرد.

اکنون بیایید روند زندگی خود را تغییر دهیم و بجای تمرکز بر مشکلات و دست و پا زدن برای خلاص شدن از آن، بر دنیای 99 درصد که جهان علت ها است متمرکز شویم و ببینیم چه موانعی در درون ما مانع درخشش نور الهی شده است؟ به محض اینکه توجه خود را بر این امر بگذارید و در کنار زدن این موانع تلاش کنید به تدریج بازتاب آن را در پدیده های بیرونی خواهید دید. چنان که تا کنون نتیجه تمرکز بر دنیای 1 درصد و تاریکی را در زندگی خود تجربه کرده اید.

به راستی چه موانعی در درون می یابید که پرتو افشانی نور عشق را محدود می کند؟؟؟

در مقالات بعدی به چگونگی زدودن موانع و ورود به دنیای 99 درصد را بیشتر توضیح خواهیم داد.

ادامه دارد….

2 1 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments